فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین فروردین ، غزل حافظ شماره 209
قتل اين خسته به شمشير تو تقدير نبود ، ور نه هيچ از دل بي رحم تو تقصير نبود من ديوانه چو زلف تو رها مي کردم ، هيچ لايقترم از حلقه زنجير نبود يا رب اين آينه حسن چه جوهر دارد ، که در او آه مرا قوت تاثير نبود سر ز حسرت به در ميکده ها برگردم ، چون شناساي تو در صومعه يک پير نبود نازنينتر ز قدت در چمن ناز نرست ، خوشتر از نقش تو در عالم تصوير نبود تا مگر همچو صبا باز به کوي تو رسم ، حاصلم دوش بجز ناله شبگير نبود آن کشيدم ز تو اي آتش هجران که چو شمع ، جز فناي خودم از دست تو تدبير نبود
آيتي بود عذاب انده حافظ بي تو
،
که بر هيچ کسش حاجت تفسير نبود
تعبیر:
هیچ خواسته ای بدون سعی و کوشش به دست نمی آید. انسان نباید از شکست ها نا امید و مأیوس شود بلکه باید عزم خود را جزم کند. با نشستن و آه و ناله کشیدن و دست روی دست گذاشتن هیچ کاری صورت نمی پذیرد. اراده کن و دوباره از صفر شروع کن. مطمئناً به خواسته ی خود خواهی رسید.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین اردیبهشت ، غزل حافظ شماره 478
نوش کن جام شراب يک مني ، تا بدان بيخ غم از دل برکني دل گشاده دار چون جام شراب ، سر گرفته چند چون خم دني چون ز جام بيخودي رطلي کشي ، کم زني از خويشتن لاف مني سنگسان شو در قدم ني همچو آب ، جمله رنگ آميزي و تردامني دل به مي دربند تا مردانه وار ، گردن سالوس و تقوا بشکني
خيز و جهدي کن چو حافظ تا مگر
،
خويشتن در پاي معشوق افکني
تعبیر:
چرا بیهوده غم روزگار را می خوری؟ زندگی در گذر است و شادی ها و غم های آن نیز می گذرد و پایدار و باقی نخواهد ماند. انسان عاقل کسی است که از ریاکاران و دروغگویان بپرهیزد تا زندگی آرام و بی دردسری داشته باشد. غرور و تکبر را از خود دور کن و با خانواده ی خود، زندگی خوبی را بگذران.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین خرداد ، غزل حافظ شماره 259
منم که ديده به ديدار دوست کردم باز ، چه شکر گويمت اي کارساز بنده نواز نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوي ، که کيمياي مراد است خاک کوي نياز ز مشکلات طريقت عنان متاب اي دل ، که مرد راه نينديشد از نشيب و فراز طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق ، به قول مفتي عشقش درست نيست نماز در اين مقام مجازي بجز پياله مگير ، در اين سراچه بازيچه غير عشق مباز به نيم بوسه دعايي بخر ز اهل دلي ، که کيد دشمنت از جان و جسم دارد باز
فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق
،
نواي بانگ غزل هاي حافظ از شيراز
تعبیر:
با صبر و تحمل می توانی از گرداب مشکلات رها شوی. نا امید و مأیوس نباش. روزگار در کنار سختیها، پیروزی و شادمانی را نیز به همراه دارد. فقط با ایمان و اخلاص می توانی به آرزوهای خود دست یابی.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین مرداد ، غزل حافظ شماره 204
ياد باد آن که نهانت نظري با ما بود ، رقم مهر تو بر چهره ما پيدا بود ياد باد آن که چو چشمت به عتابم مي کشت ، معجز عيسويت در لب شکرخا بود ياد باد آن که صبوحي زده در مجلس انس ، جز من و يار نبوديم و خدا با ما بود ياد باد آن که رخت شمع طرب مي افروخت ، وين دل سوخته پروانه ناپروا بود ياد باد آن که در آن بزمگه خلق و ادب ، آن که او خنده مستانه زدي صهبا بود ياد باد آن که چو ياقوت قدح خنده زدي ، در ميان من و لعل تو حکايت ها بود ياد باد آن که نگارم چو کمر بربستي ، در رکابش مه نو پيک جهان پيما بود ياد باد آن که خرابات نشين بودم و مست ، وآنچه در مسجدم امروز کم است آن جا بود
ياد باد آن که به اصلاح شما مي شد راست
،
نظم هر گوهر ناسفته که حافظ را بود
تعبیر:
ایام جئانی و خوشگذرانی و راحتی زود می گذردو از خود و اطرافت غافل نشو که ناگهان این روزهای خوش جای خود را به رنج و مشقت می دهندو پس در عین خوشی و راحتی فکر آینده و حوادث ناگوار هم باش و همیشه آماده ی جنگ با مشقات باش.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین شهریور ، غزل حافظ شماره 291
ما آزموده ايم در اين شهر بخت خويش ، بيرون کشيد بايد از اين ورطه رخت خويش از بس که دست مي گزم و آه مي کشم ، آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خويش دوشم ز بلبلي چه خوش آمد که مي سرود ، گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خويش کاي دل تو شاد باش که آن يار تندخو ، بسيار تندروي نشيند ز بخت خويش خواهي که سخت و سست جهان بر تو بگذرد ، بگذر ز عهد سست و سخن هاي سخت خويش وقت است کز فراق تو وز سوز اندرون ، آتش درافکنم به همه رخت و پخت خويش
اي حافظ ار مراد ميسر شدي مدام
،
جمشيد نيز دور نماندي ز تخت خويش
تعبیر:
افسوس خوردن برای آنچه که از دست داده ای نتیجه ای جز نا امیدی و یأس ندارد. برای جبران مافات، دوباره سعی کن و راه های گوناگون را آزمایش نما. کارها را سخت نگیر زیرا در این صورت به جایی نخواهی رسید.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین مهر ، غزل حافظ شماره 238
جهان بر ابروي عيد از هلال وسمه کشيد ، هلال عيد در ابروي يار بايد ديد شکسته گشت چو پشت هلال قامت من ، کمان ابروي يارم چو وسمه بازکشيد مگر نسيم خطت صبح در چمن بگذشت ، که گل به بوي تو بر تن چو صبح جامه دريد نبود چنگ و رباب و نبيد و عود که بود ، گل وجود من آغشته گلاب و نبيد بيا که با تو بگويم غم ملالت دل ، چرا که بي تو ندارم مجال گفت و شنيد بهاي وصل تو گر جان بود خريدارم ، که جنس خوب مبصر به هر چه ديد خريد چو ماه روي تو در شام زلف مي ديدم ، شبم به روي تو روشن چو روز مي گرديد به لب رسيد مرا جان و برنيامد کام ، به سر رسيد اميد و طلب به سر نرسيد
ز شوق روي تو حافظ نوشت حرفي چند
،
بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مرواريد
تعبیر:
یارتان حاضر به هر گونه فداکاری برای شما می باشد. هر ملامتی را به خاطر شما تحمل می کند و برای رسیدن به تو بهای سنگینی پرداخت کرده است. بدون شما زندگی برایش چون شب است. تو هم طلب او را برآورده ساز تا خوبی های او را جبران کرده باشی.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین آذر ، غزل حافظ شماره 368
خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم ، به ره دوست نشينيم و مرادي طلبيم زاد راه حرم وصل نداريم مگر ، به گدايي ز در ميکده زادي طلبيم اشک آلوده ما گر چه روان است ولي ، به رسالت سوي او پاک نهادي طلبيم لذت داغ غمت بر دل ما باد حرام ، اگر از جور غم عشق تو دادي طلبيم نقطه خال تو بر لوح بصر نتوان زد ، مگر از مردمک ديده مدادي طلبيم عشوه اي از لب شيرين تو دل خواست به جان ، به شکرخنده لبت گفت مزادي طلبيم تا بود نسخه عطري دل سودازده را ، از خط غاليه ساي تو سوادي طلبيم چون غمت را نتوان يافت مگر در دل شاد ، ما به اميد غمت خاطر شادي طلبيم
بر در مدرسه تا چند نشيني حافظ
،
خيز تا از در ميخانه گشادي طلبيم
تعبیر:
همه ی سختی ها و مشکلات بر طرف می شود، به شرط آنکه به تلاش خود ادامه بدهی. در زندگی تو گشادگی و سعادت پدید می آید و گرفتاری ها از بین خواهد رفت.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین دی ، غزل حافظ شماره 375
صوفي بيا که خرقه سالوس برکشيم ، وين نقش زرق را خط بطلان به سر کشيم نذر و فتوح صومعه در وجه مي نهيم ، دلق ريا به آب خرابات برکشيم فردا اگر نه روضه رضوان به ما دهند ، غلمان ز روضه حور ز جنت به درکشيم بيرون جهيم سرخوش و از بزم صوفيان ، غارت کنيم باده و شاهد به بر کشيم عشرت کنيم ور نه به حسرت کشندمان ، روزي که رخت جان به جهاني دگر کشيم سر خدا که در تتق غيب منزويست ، مستانه اش نقاب ز رخسار برکشيم کو جلوه اي ز ابروي او تا چو ماه نو ، گوي سپهر در خم چوگان زر کشيم
حافظ نه حد ماست چنين لاف ها زدن
،
پاي از گليم خويش چرا بيشتر کشيم
تعبیر:
به آنچه که داری قناعت کن و مغرور نباش. به اندازه ی توانایی های خود زندگی کن تا زندگی خود را پریشان نکنی. با خانواده ی خود مهربان باش و از لحظات زندگی بهره ببر. آنان را با آرزوهای بی پایه و اساس خود در رنج و زحمت نینداز.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین بهمن ، غزل حافظ شماره 33
خلوت گزيده را به تماشا چه حاجت است ، چون کوي دوست هست به صحرا چه حاجت است جانا به حاجتي که تو را هست با خدا ، کآخر دمي بپرس که ما را چه حاجت است اي پادشاه حسن خدا را بسوختيم ، آخر سوال کن که گدا را چه حاجت است ارباب حاجتيم و زبان سوال نيست ، در حضرت کريم تمنا چه حاجت است محتاج قصه نيست گرت قصد خون ماست ، چون رخت از آن توست به يغما چه حاجت است جام جهان نماست ضمير منير دوست ، اظهار احتياج خود آن جا چه حاجت است آن شد که بار منت ملاح بردمي ، گوهر چو دست داد به دريا چه حاجت است اي مدعي برو که مرا با تو کار نيست ، احباب حاضرند به اعدا چه حاجت است اي عاشق گدا چو لب روح بخش يار ، مي داندت وظيفه تقاضا چه حاجت است
حافظ تو ختم کن که هنر خود عيان شود
،
با مدعي نزاع و محاکا چه حاجت است
تعبیر:
تا زمانی که دست نیاز به سوی متکبران دراز می کنی به مقصود نخواهی رسید. به خود متکی باش و به خداوند توکل کن تا نیاز و خواسته ی تو برآورده شود. نیازمندان را از خود نران و مغرور و بی اعتنا نباش.
فال حافظ روزانه جمعه 15 آبان 1405 ، ویژه متولدین اسفند ، غزل حافظ شماره 149
دلم جز مهر مه رويان طريقي بر نمي گيرد ، ز هر در مي دهم پندش وليکن در نمي گيرد خدا را اي نصيحتگو حديث ساغر و مي گو ، که نقشي در خيال ما از اين خوشتر نمي گيرد بيا اي ساقي گلرخ بياور باده رنگين ، که فکري در درون ما از اين بهتر نمي گيرد صراحي مي کشم پنهان و مردم دفتر انگارند ، عجب گر آتش اين زرق در دفتر نمي گيرد من اين دلق مرقع را بخواهم سوختن روزي ، که پير مي فروشانش به جامي بر نمي گيرد از آن رو هست ياران را صفاها با مي لعلش ، که غير از راستي نقشي در آن جوهر نمي گيرد سر و چشمي چنين دلکش تو گويي چشم از او بردوز ، برو کاين وعظ بي معني مرا در سر نمي گيرد نصيحتگوي رندان را که با حکم قضا جنگ است ، دلش بس تنگ مي بينم مگر ساغر نمي گيرد ميان گريه مي خندم که چون شمع اندر اين مجلس ، زبان آتشينم هست ليکن در نمي گيرد چه خوش صيد دلم کردي بنازم چشم مستت را ، که کس مرغان وحشي را از اين خوشتر نمي گيرد سخن در احتياج ما و استغناي معشوق است ، چه سود افسونگري اي دل که در دلبر نمي گيرد من آن آيينه را روزي به دست آرم سکندروار ، اگر مي گيرد اين آتش زماني ور نمي گيرد خدا را رحمي اي منعم که درويش سر کويت ، دري ديگر نمي داند رهي ديگر نمي گيرد
بدين شعر تر شيرين ز شاهنشه عجب دارم
،
که سر تا پاي حافظ را چرا در زر نمي گيرد
تعبیر:
ریا و دروغ را رها کن تا اعتماد مردم را جلب کنی. صداقت و درستی را پیشه ی خود ساز تا بهتر به هدف خود دست یابی. دوستان و ناصحان خیراندیش را از خود نرنجان زیرا در هر کار به کمک فکری دیگران احتیاج پیدا می کنی.
